دنیا شاهد زانو زدن دوباره دشمن برابر ایران

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ غربی ها که این روزها مقابل ایران صف آرایی کرده اند، وارثان فرهنگ استعماری و تجاوز طلبی رومیانی هستند که بیش از یک هزار و 663 سال پیش در برابر عظمت و خرد ایرانی زانوی حقارت زدند و باز دوباره زانو خواهند زد.

به تازگی در مراسمی در میدان انقلاب تهران از تندیس زانو زدن والریان فرمانده سپاه روم مقابل شاپور دوم پادشاه ساسانی رونمایی شد. این تندیس در واقع نماد پیروزی خرد و فرهنگ ایرانی مقابل زیاده خواهی ها و تجاوزات غربی هاست.

ژولیان دوم حمله به ایران را به دلیل صدور فرمان ضد مسیحیان 17 ژوئن 362 میلادی به تعویق انداخت

سوم دسامبر 359 میلادی شاپور دوم از دودمان ساسانی ضرب الاجل شدیدی برای امپراتور روم، کنستانتیوس دوم ارسال کرد و خواستار تخلیه نیروهای رومی از سرزمین‌های آن سوی رودخانه استرومون که به صورت تاریخی بخشی از ایران بودند، شد. شاپور دوم تهدید کرد، اگر فرستاده‌اش دست خالی بازگردد، پس از پایان زمستان به زور آن سرزمین‌ها را پس خواهد گرفت. این نامه با نوشته مؤدبانه‌ای پایان می‌یابد و در دسترس است.

پیش تر سال 359 میلادی، شاپور دوم نیروهای رومی را شکست داده، سوریه را تصرف کرده  و آماده بود به تصرفات رومی‌ها در آناتولی غربی پیشروی کند. امپراتور روم که با چالش‌های داخلی و نافرمانی برخی ژنرال‌هایش مواجه بود، تصمیم گرفت پیش از پاسخ دادن به ضرب الاجل شاپور دوم، با سنای روم مشورت کند.

بدون انتظار برای پاسخ روم، شاپور دوم بهار سال 360 میلادی دست به حمله نظامی زد، بزابده را تصرف کرد و به پیشروی ادامه داد. کنستانتیوس دوم تلاش کرد نیروهای خود را جمع‌آوری کند، اما بیمار شد و از تب شدید درگذشت. ژولیان دوم، جانشینش که فیلسوف و نویسنده بود، نه تنها نیروهای رومی را بسیج کرد، بلکه جنگجویان مزدور از قبایل فرانک و ایلری نیز به خدمت گرفت. دو سال طول کشید تا ژولیان برای لشکرکشی به شرق آماده شود.

ژولیان دوم حمله به ایران را به دلیل صدور فرمان ضد مسیحیان 17 ژوئن 362 میلادی به تعویق انداخت. در مسیر لشکرکشی، ژولیان گوساله سفیدی در معبد زئوس قربانی کرد تا از حمایت الهی در جنگ بهره‌مند شود.

لشکرکشی سال 363 میلادی با نیرویی بزرگ و آموزش‌دیده آغاز شد. شاپور دوم، که از قوت نیروی ژولیان آگاه بود، تصمیم گرفت به جای مواجهه در مرز، در عمق خاک ایران با آن‌ها روبرو شود. نیروهای رومی پس از رسیدن به محل مورد نظر شاپور، که فاصله زیادی با تیسفون نداشت، خود را در محاصره نیروهای ایرانی یافتند و در نبرد شکست خوردند. در حین فرار، ژولیان به دست سوار پارسی با پرتاب زوبین به شدت مجروح شد و همان شب درگذشت.

ژنرال‌های رومی بلافاصله ژوویان را به عنوان امپراتور موقت انتخاب کردند. ژوویان با شاپور دوم وارد مذاکره شد و با واگذاری همه مناطقی که شاپور خواهان آن‌ها بود، موافقت کرد و اجازه خروج نیروهای شکست‌خورده رومی از آسیا را به دست آورد. برخی مورخان رومی نوشته‌اند، شاپور دوم در این نبرد از فیل جنگی استفاده کرده بود. جنگجویان مزدور فرانک و ایلری در بازگشت به اروپا از میهن‌دوستی، انضباط و استقامت سربازان ایرانی داستان‌ها تعریف کردند.

ژوویان از تمامی دعاوی رومیان در قفقاز غربی، فلسطین، سوریه و پنج منطقه در آناتولی صرف‌نظر کرد و 18 پایگاه مرزی را برچید. وی پذیرفت پیروان آیین زرتشت در قلمرو روم آزادی مذهبی داشته باشند و از بازرگانان ایرانی مالیات مضاعف گرفته نشود. پس از بازگشت به روم، ژوویان با انتقاد شدید سنا مواجه شد و نتوانست این تحقیر را تحمل کند. وی افسرده شد و 17 فوریه 364 میلادی با استنشاق گاز زغال خودکشی کرد.

تاریخ تکرار خواهد شد و اگر غرب به سرکردگی آمریکا و رژیم صهیونیستی دوباره بخواهند به ایران قوی و مقتدر حمله کنند، مانند جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، دوباره در برابر خرد و عظمت ایران شکست خواهند خورد و در انزوا قرار خواهند گرفت.